,,Živko Nikolić kao reditelj je anomalija, a anomalije su generalno problem na Balkanu, pogotovo u kinematografiji. Živimo u doba „pakovanja projekata’’, kada je najbitnije šta taj projekat znači, s kim će da komunicira, ko će da ga gleda… Time, gubi se duša filma, suština filma, bahtinovski dijalog, pošto je karneval bahtinovski koncept“, rekao je prof. dr Savić u uvodnom obraćanju. Dodao je kako je Živko Nikolić uspio da ostavi autentičan trag u kinematografiji jer nije stvarao sa pitanjem da li će se dopasti publici i da li mu je film komercijalan ili umjetnički.

„Rezultat je da imamo jednu specifičnu rediteljsku figuru koja pokriva i dio klasicizma i dio modernizma. (…) Živko Nikolić počinje svoju karijeru modernističkim filmovima („Jovana Lukina“). Rediteljima su često potrebne godine zrelosti i rada da bi došli do slobode koju je Živko Nikolić imao u svojim prvim i kratkometražnim filmovima, koji su bili njegova vježba za dugometražne“, rekao je prof. dr Savić.

Govoreći o elementima karnevalizacije u Nikolićevom filmskom opusu, Savić je prepoznao tri binarne opozicije: visoko i nisko, čisto i prljavo, kao i idealno i realno.

Binarna opozicija „visoko i nisko“ u filmovima Živka Nikolića se ogleda u rediteljevom ismijavanju ličnosti na visokim društvenim položajima. Na njegovom satiričnom udaru našli su se šefovi, sveštenici, političari, što je posebno vidljivo u filmu „U ime naroda“. Ista binarna opozicija kod Nikolića se manifestuje i geografski, što je primjetno u filmu „Ljepota poroka“ gdje kontrastiraju planina i more, kopno i voda, jama i planina, rekao je prof. dr Savić. „Čisto i prljavo“ je binarna opozicija koja se vezuje za seksualni status i čini sukob svetog i profanog, hrišćanske ljubavi i bluda. Binarna opozicija ,,idealno i realno“ pitanje je melodramskog zapleta, melodrame koja privremeno postaje moguća tokom karnevalizacije.

„Binarizam sam po sebi podrazumijeva da postoje dvije strane koje ne mogu da se otkinu, otcijepe. Međutim, one mogu da se obrnu, i upravo to čini karnevalizacija. Karneval omogućava privremeno obrtanje, tako da nisko postaje visoko, stabilno nestabilno“, rekao je prof. dr Savić.

U nastavku večeri, prof. dr Savić govorio je o filmskom stvaralaštvu Živka Nikolića, osvrćući se na ključne aspekte teorije filma. Drugi dio programa bio je posvećen prikazivanju inserata iz Nikolićevih filmova.

Strahinja Savić završio je srednju školu u Rimu, gdje je snimio svoj prvi dugometražni amaterski film „Memento Mori”. Osnovne i master studije filmske i televizijske režije završio je na Fakultetu dramskih umjetnosti, a zatim je doktorirao na istom fakultetu, s disertacijom „Narativni univerzum Živka Nikolića: identitet, reprezentacija, karnevalizacija“. Njegova disertacija je jedan od prvih sveobuhvatnih naučnih radova o Nikolićevom opusu. Dobitnik je nagrade „Dušan Stojanović” za najbolji doktorski rad iz oblasti teorija filma. Tokom studija bio je stipendista programa „Dositeja” i Ministarstva prosvjete za doktorske studije. Objavljivao je naučne radove u časopisu „Kultura” i u zborniku Fakulteta dramskih umjetnosti. Za prozni rad „Filozofski dnevnik jednog trinaestogodišnjaka” dobio je nagradu Borislav Pekić. Autor je prvog srpskog mini serijala o teoriji filma „Film i teorija”, prikazanog na Brainz TV-u. Zaposlen je kao profesor na Državnom univerzitetu u Novom Pazaru i stalni je član žirija Revije filmskog stvaralaštva djece i omladine Srbije.